Zülküf (İnişte Yokuşta)

İnişte yokuşta ata binmezdim
Zülküf’üm kurşuna boyun eğmezdim
Yanımdan değseydi belki de ölmezdim

Nedem anam nedem kaderim böyle
Beynimden vuruldum gel otur ağla

Yiğıki bağlarının meyvesi değdi
Zülküf bir kurşuna boynunu eğdi
Atılan kurşunlar Zülküf’e değdi

Nedem anam nedem kaderim böyle
Beynimden vuruldum gel otur ağla